Yorgun Dövüşçü

Geri sayım başladı. Önümde 2 saatte çözmem gereken 100 soru var. Ama kendimi bu çaptaki bir sınava hazır hissetmiyorum. Sanki pi sayısını 3 almışım ama benden istenen 3, 14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510 58209 74944 5923 buymuş gibi. Kıyıya ulaşmak için dalgaların sakinleşmesini bekleyen bir balıkçı teknesiyim ve biran önce sınavla alakalı her şeyden sıyrılmak istiyorum. Şu koca bir sene boyunca gerekli gereksiz her bir haltı kafamıza vura vura öğretmeye çalıştılar. Zihnim o kadar yoruldu ki bana bir şey sorduklarında beynime sinyal gönderip ardından dudak kaslarımı hareket etmesi için zorlamam ve en önemlisi ne söylemek isteyeceğimi kafamda tam olarak toparlamam sanki yıllarımı alıyor. Ne yazık ! Hayallerimi kemiren matematik cinlerim var benim, anlarsınız ya. Milyonların önünde kesik parmak numarasını yapan bir sihirbazın ruhuna gizlenmiş olmaktan sıkıldım. Yerden kalkamayan bir boksör gibiyim. Menajerim bir yerlerde içiyorken, ringte dövüşen, dayak yiyen ve atacak havlusu bile olmayan bir boksör. Eğer boksta sihir varsa bu tahammülün, çatlamış kaburganın, delinmiş böbreğin ötesinde savaşmanın sihridir. Sizden başka kimsenin göremeyeceği hayal için kendini riske atmanın sihridir. Ve bazen iyi yumruk atmanın en iyi yolu geri çekilmektir. Ama şu sınav lanetine kendimi ezdirmeyeceğim. Antrenörünü de döveceğim, menajerini de ! Ve hakeme de en sağlamından bir kroşe savuracağım. Elimden geleni yaptım. Kolun ön kısmı, dirsek kafa veya omuzlarla itiş, belden aşağıya, sırta, enseye vurmak, çelme takmak, tekme atmak, ringte konuşmak yasaktır. İyi olan kazansın! “Round Two,Fight !”