Gündemin Konusu, Mezuniyet Balosu

Sınavlar değil, kimin eli kimin cebinde değil, kiminki daha yakışıklı değil “Baloya kimle, hangi kıyafetle, hangi allıkla, hangi renk rujla gideceğim? ” Bir de daha bir aydan fazla vakit var. “Yaa diyorum kie ıım yaa pıştı olursaakk, ayol tüm gece rezil olurr! Oha çüş hayvan o kız da mı mor straplez giyceek sürttük aşifte, benim aldığım kolyeyi kimse bulamaz ama n’ber? " Biz de balo dedikodularından mağdur bir iki kız olarak inadına eşofmanla gelmek istiyoruz ama olmayan karizma da hepten dibe vurmasın. Balo kıyafetimi aldım, maksat, sınav moduna iyice girmeden bu iş de elden çıksın. Ama baloda yanımızda kaval ye-yecek adam yok. Pek de umurumda değil açıkçası, ama olsa da fena olmazdı. Tek derdim merdivenlerden yuvarlanmadığım, bir şeyleri kırmadığım, kafamı gözümü yarmadığım iki el çırptığım hoş bir anı olarak zihnime kazınsın. Buradan annemin bir anısına yatay geçiş yapmak istiyorum;
Annem lise sonda. Okulun cool yakışıklı çocuğu annemin evine kadar gelmiş, davet etmiş. Annem de deliler gibi âşık çocuğa. Heveslene heveslene anneannemin yanına gitmiş. Anneannem “Temizlik var, şuradan kap gel cifi ! ”deyince de mal gibi kalmış. Acıyorum vallahi.
Aynı şey benim başıma gelse nasıl gelir?

1) Okulun en büyüleyici çocuğunun yanına giderim ve benimle baloya gelmek isteyip istemediğini sorarım. Bakışlarından işi çözüp kafama bir şey fırlatma isteğini zorlukla bastırıp “Ebetteki hayır” demesine gerek kalmadan oradan uzaklaşırım.
2) Şimdi bu çocuk öyle bir canlıdır ki önceden sezer bazı şeyleri. Ben melül melül bakıp ona doğru gelmeden tazyikli su, göz yaşartıcı bomba ya da sivri burunlu ayakkabı, kalaşnikof gibi bir cisimle beni uzaklaştırır uzaklaştırmaz olay mahallini terk eder.
3) Okulun en hımbıl herifini koluma taktığım gibi baloya gelirim. “Dans edelim mi
canım?” demesine gerek kalmadan kafasına herhangi bir şey geçirip saf dışı bırakırım.Balo resimlerini de yaktık mıydı oh mis !

Seç, beğen, al