Sınava son 9 gün. Ama her nedense ne zaman ders çalışma kararını aklıma yerleştirsem bir esneme, “Ayy her yanım da kırılıyor, biraz kestirsem mi ki, yok canım bu kafayla çalıştım mı aklıma hiç bi şey girmez zaten.” Sanki ağzına kadar dolu bir otobüste imdat çekicinin size çekici gelmeye başlamasında olduğu gibi. Bu imdat çekicine mantıklı ve yahut mantıksız bir sürü anlam yükleyebilirsiniz. Örneğin; bu imdat çekici aslında yeni heyecanların somutlanmış sorunsalı olabilir. Bak, bahar da geldi. Her yer börtü böcük, kuş vıcıltıları. İnsan yanında gezdirecek bir odun arıyor ister istemez. Ya da ufak tefek muzurluklar yapma isteğiyle dolar taşar beyniniz. Yolda yürürken karşınıza çıkan ilk çifte sağlı sollu tokatlar vurmak olabilir. Ben bazen kimsenin beni önemsemediğini düşünürken bazen de arkama 10–15 tane teneke kutu bağlanmış bende Kızılay sokaklarında koşturuyormuşumcasına milletin bana tip tip baktığını ve dedikodumu yaptığını düşünürüm. Gibi birbirinden tuhaf paranoyalara girmek de cabası. Baharın üzerimize yığdığı fazla sorumluluk var. Her açıdan egosunu fazla tatmin etmiş bir mevsim. Ve hatta fazla melankolik. Kış öyle değil mesela. Dün soğuktu, bugün soğuk, yarın da soğuk olacak. Yaz da öyle. Bahar ayları sakat aylar. Bu aylarda sizi kullanmak isteyenler, yiyip, içip, sıçıp hesabı size dayamak isteyenler,”Ya kızım, şu yanındaki sarışın hatunu bi ayarlamadın, gözünü siviiiim, hadi yap bi iyilik, bugün ben sana yarın sen bana” diyenler hep olacaktır. Aman dikkat !
Bu anlamsız tümcelerin höbeleme köbeleme lölölö yaptığı sktiri boktan yazıyı ithaf etmiş bulunduğum çok gereksiz insana Nil Karaibrahimgil’in şu bilmem kaç dizelik şeysini de armağan ediyorum. Saygılar efendim.
Kendime buldum bi "Garip Adam"
üstüme gelme yine "bozuk" kafam
kaderim mi garip ama gerçeğim mi
ya da öyle garip degil de garibim mi
yok ama belli olmaz
kollarını sararsın sarılmaz
ona "güven" olmaz
seversin taparsın "oralı olmaz"
o hali "inanılmaz"
eğersin bükersin kırılmaz
yok "ona ulaşılmaz"
“şu âlemde tek kalsam o benim olmaz”
Bu anlamsız tümcelerin höbeleme köbeleme lölölö yaptığı sktiri boktan yazıyı ithaf etmiş bulunduğum çok gereksiz insana Nil Karaibrahimgil’in şu bilmem kaç dizelik şeysini de armağan ediyorum. Saygılar efendim.
Kendime buldum bi "Garip Adam"
üstüme gelme yine "bozuk" kafam
kaderim mi garip ama gerçeğim mi
ya da öyle garip degil de garibim mi
yok ama belli olmaz
kollarını sararsın sarılmaz
ona "güven" olmaz
seversin taparsın "oralı olmaz"
o hali "inanılmaz"
eğersin bükersin kırılmaz
yok "ona ulaşılmaz"
“şu âlemde tek kalsam o benim olmaz”
0 yorum:
Yorum Gönder